Kat

Jarenlang hebben wij in ons huis katten gehad, maar de laatste jaren niet meer. Maar we vinden ze nog steeds heel leuk, maar willen de verantwoordelijkheid nu niet aan. Sinds we dit huis hebben had ik mij zo voorgesteld dat er een kat aan zou komen lopen en dat die dan ook er vaak zou zijn.

Op het moment dat wij begin augustus arriveerden, zagen we een kleine witte, gevlekte kat. Om de paar dagen hoorden we m ergens mauwen en kwam hij wel op het terrein, maar kwam zeker niet in de buurt.

Als we weggingen of nachts gingen slapen zetten we wel een bakje met brokjes neer en meestal was dat de volgende dag opgegeten.

De afgelopen maand kwam hij wel steeds dichterbij. Veel mauwen en opeten als er wat te eten viel.

Twee weken geleden liet hij zich ineens aanraken en sindsdien is het hek van de dam. Hij kroelt en loopt tegen onze benen aan en mauwt wel de hele tijd door. Hij is nog wel af en toe wat te agressief als hij teveel gaat genieten, dat blijft oppassen, maar het wordt met de week minder.

De kater heeft een hele korte staart en er schijnt dus een ras te zijn met korte staarten: een manx. afkomstig van het eiland Man. We zagen kort geleden een kilometer of 25 daar vandaan ook zo’n zelfde kat met zo’n korte staart, dus het lijkt erop dat deze niet is ingekort, door bv. een ongeluk.

We zijn er nu alweer twee dagen niet geweest en zijn weggegaan met een restje kip achterlatend. Morgen gaan we terug en hoogstwaarschijnlijk staat hij ons op te wachten. Dat is hoe het nu al is. Hij is in de buurt, slaapt op de stoel de hele dag.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *