Nieuwsbrief 7 dec 2021/jan 2022

  • daar ben ik weer
  • naar Nederland
  • hoe is het hier
  • de kippen
  • renovatie
  • de tuin:
    • druivenstruiken
    • japanse loquat/nispero
    • granaatappel
    • sinaasappels
    • boommalva
  • restaurants
  • Tot slot

Dat is nu alweer 6 weken geleden dat jullie wat van mij gehoord hebben. Ik ben een paar keer begonnen aan een nieuwsbrief, soms zelfs bijna af, maar ja, niet afgemaakt is niet gemaakt. Ondertussen vliegt de tijd voorbij en hebben we het heel druk gehad met de verbouwing, maar daarover later meer. 
Het weer is over het algemeen overdag heel lekker zonnig, maar ’s avonds wordt het behoorlijk koud en heb ik ook een paar keer sochtends om kwart voor zeven moeten krabben. Niet veel, maar toch. 


Op en neer naar Nederland

Het was weer fijn om thuis te zijn: familie bezocht, vriendinnen bezocht en ook ben ik weer niet aan iedereen toegekomen, dochters nieuwe huis bewonderd en spullen gebracht, weer verder met opruimen en spullen klaar zetten om weer mee te nemen. Omdat onze dochter sinds 1 december niet meer in ons huis woont, hebben we haar kamer leeggeruimd, schoongemaakt en klaar gemaakt voor verhuur aan een nieuwe student. 


Voordat wij naar Spanje vertrokken heeft John ons huis verbouwd: de woonkamer bestaat nu uit twee delen en daar wonen nu twee studenten in. Met Luca haar kamer erbij, wonen er straks 4 studenten, inclusief onze zoon. De bovenste verdieping is nog steeds van ons, zodat we altijd een plek in Rotterdam hebben.

Daarnaast hebben we ook nog een opslag/werkruimte, waar we ook nog veel materialen hebben.

Veel op te ruimen en te organiseren en iedere keer is het weer ietsje beter geregeld. Maar ik vind het vrij lastig om dingen weg te gooien en iedere keer neem ik mij voor om de volgende keer eens echt korte metten te maken. 


Na ruim drie weken zijn we op een zondag weer terug gereden naar Spanje. Vertrokken om zeven uur en ’s avonds om half twaalf waren we in ons huis in Cabanes. Alhoewel ik blij ben dat ik het niet wekelijks hoef te doen, zijn dit soort ritten ook prettig om te doen: mooie landschappen, veel muziek en podcasts luisteren, gesmeerde broodjes en pakjes drinken en de Rotterdamse kranten, die mijn vader al jarenlang voor mij bewaard en vroeger altijd iedere week kwam brengen en nu wekelijks per post verstuurd. 


De kippen
De maandag voordat we vertrokken op donderdag , hebben we twee nieuwe kippen gekocht. Een donkere gevlekte en een witte met wat donkere veren : Sussex en een Baradosa. De witte was wat gehavend in de winkel en daarom hebben we haar juist meegenomen, maar de eerste dagen was ze wat wankel en wilde ze ook niet op de stok gaan zitten. Een paar dagen later vertrokken we naar Nederland. Onze buurman Toni ging om de dag bij ze kijken en bracht ze verse groente en drie weken lang is het goed gegaan. Om de dag kregen we een foto op gestuurd van de kippen.

Maar toen we terug kwamen waren het wel wat suffe kippen. 3 weken met alleen om de dag iemand die wat lekkers komt brengen is wat anders dan de hele dag door verschillende dingen te eten te krijgen. We hebben ze vertroeteld met stukjes worst en anders lekkers, maar Hans had niet zo’n trek en heeft een week geen eieren gelegd. 
We hebben de nieuwe kippen genoemd naar de twee oudste zussen van John: Elly ( de witte) en Rita ( de donkere gevlekte).

Iedere avond dat we nu in Cabanes zijn , staat John als een echte kippentherapeut, een tijd bij het hok om Elly op de stok te leren zitten. Iedere avond gaat het al wat sneller, maar uit zich zelf doet ze het nog niet. Waarschijnlijk loopt ze daarom nu nog wat wankel. 


Het is wel een heel verschil om 4 loslopende kippen te hebben of 3 in een ren opgesloten. Denk heel de tijd dat ze zich wel rot moeten vervelen en ik weet dat dat een menselijke gedachte is, die voor die beesten niet opgaat. Het scheelt wel veel stront op allerlei plekken, maar voor de rest vind ik het super saai. 
Ondertussen laten we ze nu wanneer we erg zijn wel los en ik probeer ze in de buurt van hun plek te laten blijven, door ze af en toe te lokken met lekker eten. Als ze mijn stem maar horen, komen ze al aangestoven. Want honger hebben ze altijd en het is echt nooit genoeg. Deze week had Hans dan ook een extra groot ei gelegd.

Rita legt ondertussen ook iedere dag een ei, nadat ze begonnen was er een paar uit te ploepen terwijl ze op dr stok zat , waarvan ook twee windeieren (dat is een ei zonder schil, maar wel een vlies)


Renovatie
Voor dat we vertrokken naar Nederland was de week ervoor de vloer gelegd en terwijl we weg waren, had het de tijd om te drogen. Teruggekomen is John begonnen met de vloer schoonmaken, impregneren en zijn we begonnen met de eerste spullen op zijn plek zetten. 

De ramen zijn de 21ste januari geplaatst en sindsdien hebben we veel van onze spullen  terug gezet. Het is qua temperatuur een stuk aangenamer dan het huisje boven en het is fijn om zoveel ruimte te hebben. 
Boven in het huis is de temperatuur zonder verwarming bijzonder laag. Overdag nu vaak ook veel kouder dan buiten, dus dat betekent ook daar met hout de ruimte verwarmen. Daarom slapen, eten we nu beneden. Alleen de wc en badkamer is nog boven. Het plan is wel om beneden die ook te gaan bouwen, maar alles op zn tijd en de lijst wat er nog moet gebeuren is nog vrij lang. Zoals een schuur bouwen, muren verven, aparte kamers en ruimtes maken. beneden, het bovenhuis opnieuw inrichten voor logeés en misschien om te verhuren af en toe. 

Volgende stap nadat de ramen waren geplaatst is het leggen van een klein terras. Onze vriend, Juan, is daar zeer ervaren in en van een klein randje , tot een stukje verder, wordt er de komende weken nog gewerkt aan het afronden van dit karwei. Dat betekent ook een aantal keren bij de bouwhandel langs om de auto te laden met zaken grind en cement. En er zijn er altijd meer nodig dan ingeschat.

Wat trouwens ook nog niet goed is gelukt…. is het zemen van de deze ramen. Ik dacht het even met een spuitfles en een schone doek te doen, maar ondertussen heb ik er wat tips op internet opgezocht en ik wacht op schaduw, neem een emmer met water, alcohol en azijn, neem een trekker en evt. wrijf ik het na met kranten. Ik zal laten weten of dat zo gelukt is in de volgende nieuwsbrief.


De tuin

Druivenstruiken

Aan de druivenstruiken was half januari helemaal geen enkel groen blaadje meer te vinden, dus het ultieme moment om te snoeien en dat heb ik die week dan gedaan met alle 125 druivenstruiken. Met een lekker zonnetje en een zachte temperatuur, geen wind, heerlijk om te doen. Het afgelopen jaar hebben we van geen van deze druivenstruiken een druif kunnen eten. Het is echt nodig dat ik mij eens goed ga verdiepen in wat er allemaal mis kan gaan en wat er aan te doen is, want vanzelf gaat het niet met die druiven.

Granaatappel

En nu alle bladeren van de boom zijn gevallen, bleek er toch nog een verdwaalde granaatappel te hangen.


Sinaasappels

Voordat we naar Nederland gingen heb ik een aantal kilo geplukt en hebben we in Rotterdam bijna iedere ochtend sap van gedronken en toen we net terug waren heb ik weer een aantal kilo geplukt. Aan de andere kant van de boom hangt nog veel en ook in twee andere bomen hangt nog wat sinaasappels en mandarijnen. Dit jaar was het een goede oogst, dat komt waarschijnlijk omdat het regelmatig geregend heeft, want deze bomen hebben vaker water nodig dan bv. amandelbomen.


Moringa

In mijn vorige nieuwsbrief had ik laten zien hoe ik de moringaplanten apart had gezet, beschut en met plastic eromheen. Dat was natuurlijk helemaal geen fijne oplossing. Dus kort daarna heb ik de potten allemaal voorzien van een bescherming van kippengaas. Ook een emmer met zand voor de poezen neergezet en daar is ook dankbaar gebruik van gemaakt. Op deze plek laat ik ze zeker tot aan april staan en dan ga ik kijken of er ergens wat groens te vinden is. Ook wil ik een paar oudere planten langs het hek in de grond zetten en ga ik binnenkort ook proberen wat nieuwe zaden te kweken.


Nispero

De japanse loquat (Nispero hier in Spanje genoemd) heeft al knoppen en ik verwacht dat in februari / maart daar de vruchten van geplukt kunnen worden. Er staan twee bomen, maar bij 1 boom waren de vruchten niet goed en is er met die boom wat aan de hand en moet ik mij wat meer verdiepen in oplossingen.

 De vruchten van deze boom zijn vanaf februari/maart ook te koop in winkels en ik hoop natuurlijk veel vruchten te kunnen oogsten. Het is een lekkere vrucht, komt in de buurt van abrikozen, wat ik mij kan herinneren.

De pitten zijn zeer giftig, maar toch hebben deze zaden bij minimaal gebruik een medicinale werking. Het schijnt goed te werken bij nierproblemen is uit onderzoek gebleken, maar ga vooral niet zelf iets uitproberen met deze zaden.

De bladeren zijn geneeskrachtig, maar daar kom ik later nog weleens op terug. 


Amandelbomen

12 januari maakte ik de eerste foto van een amandelbloesem en ondertussen bloeien er heel veel bomen. Binnenkort weer eens een wandeling in de omgeving maken tussen de velden en genieten van dit kortstondig schoons. Ik blijf het een wonder vinden: dat uit deze kleine bloemetjes uiteindelijk een amandel groeit en dat dit hele proces een maand 8 duurt. In de rechterfoto zie je nog een paar amandelen van vorig jaar hangen. Die waren te hoog om te plukken.


Boommalva

Of ik deze zelf gezaaid heb, of dat het is komen aanwaaien, geen idee, maar in mijn kleine kruidentuin en vlakbij de kippenren staan 3 exemplaren, die ineens uitgegroeid zijn tot ongeveer een meter hoog. Ook al is het nog maar begin februari maar de bloemen in deze boom staan op het punt van uitkomen. De bladeren kunnen worden gebruikt om verstuikingen te behandelen. De bladeren worden geweekt in warm water en als kompres gebruikt. Ook is het een alternatief voor toiletpapier. De zaden zijn eetbaar en werd in de 19de eeuw als voedzaam diervoer beschouwd. 
De malva familie bestaat uit verschillende soorten en aangezien deze bloemen van de boommalva erg lijken op de gewone malva, ga ik er min of meer vanuit dat deze bloemen dezelfde geneeskrachtige werking hebben, maar zeker weten doe ik het niet. Vandaar deze vraag aan mijn lezers: kan iemand mij vertellen of er een verschil is tussen de boom malva en de gewone malva?


Restaurants

Tijdens deze vele weken zijn we een paar keer ergens wezen lunchen , maar ik hou het deze keer bij een dieptepunt en een hoogtepunt.
Het dieptepunt was op maandag 17 januari. Wat wel vaker voorkomt is dat we het hele menu moeten ontcijferen en de gerechten opzoekend op internet, maar bij het hoofdgerecht hadden we ons laten leiden vanwege het feit dat het t 5 euro extra was per persoon. Nou, dan moet het wel heel lekker zijn. Het bouillonnetje, als extra vooraf, vond ik na twee happen ook al niet zo lekker. Vooraf waren we zo slim geweest om twee verschillende voorgerechten te nemen. Samen delen is soms lekkerder, dan een heel bord vol. En toen kwam het hoofdgerecht. De eerste hap vond ik nog wel aardig, maar bij de tweede hap herkende ik een smaak, die ik zo gruwelijk vind, dat ik niet verder heb gegeten. John had er iets minder last van, maar vond het ook niet lekker. De geur is zo erg, dat wat we mee hadden genomen in een tasje, dat die daarna gelijk in de was is gegaan. De poezen en de kippen vonden het heerlijk. 

Maar twee dagen later aten we bij favoriet restaurant van ons, Pou de Beca, met onze vrienden, Juan en Lut, om mijn verjaardag te vieren. Alles vers bereid, met heerlijke wijnen. Het was weer heerlijk.
Dit restaurant is gelegen in een vallei, waar het buiten zo stil is. Veel stiller dan bij ons, bij ons is het vaak ook stil, maar soms hoor je in de verte de snelweg en zijn er ook vaak geluiden uit het dorp, die ik trouwens heel fijn vind: de voetbalvereniging, de kerkklokken, een feestje, honden (iets minder leuk), die vaak blaffen, hanen die kraaien. 

Maar hier bij Pou de Beca hoor ik nooit iets. Ik kan daar erg van genieten.


Het restaurant heeft een mooi terras, waar we een drankje hebben gedronken. Het weer was prima om verder buiten te eten, maar we aten binnen. Daar kan het qua temperatuur vaak wat fris zijn.  Het is tenslotte januari. 


Vooraf kregen we een zalig kroketje met wat ham .

De salades zijn hier altijd uitgebreid en super lekker. Op tafel staan verschillende olijfolie’s, tomaatjes om te smeren op brood en knoflook. Ben in staat om mij daar totaal vol mee te eten, dus hou me in. 


De gerechten worden altijd mondeling verteld en dat is iedere keer weer een enorm goede oefening in verstaan en ook al weet ik dan wat de ingrediënten zijn, soms kan het dan toch tegenvallen. Vooral als het een soepje blijkt te zijn. Dat zijn vaak van die maaltijdsoepen met allerlei grote ingrediënten. Ik hou er niet zo van, John wel, dus dan ruilen we meestal. Dat was deze keer ook het geval en het voorgerecht van John was heel lekker: gebakken geruld brood met een eitje en mandereinen. 
ook het hoofdgerecht hebben we trouwens geruild: de bondigas (gehaktballetjes) vind ik echt heel lekker, maar de kwartel zag er iets appetijtelijker uit en smaakte verrukkelijk.
De wijn, die we kado kregen, was een heerlijke Cerro las Monjas en de wijn die we zelf besteld hadden was een Rubyat. Ook heel lekker.Ik had natuurlijk voor dit verslag beter kunnen noteren wat ik op dat moment proefde, want nu heb ik geen idee meer. Ze waren lekker.

En mocht je een keer in de buurt zijn, ze verhuren hier ook kamers en het is ongeveer 20 minuten vanaf waar wij wonen.

Als verjaardagskado kreeg ik deze prachtige hanger, gemaakt door Juan en Lut. Ik heb al het een en ander uit hun collectie, maar met deze ben ik ook weer blij mee. Wil je meer werk zien, het is ook online te koop, kijk eens op hun website.


Ondertussen genieten we overdag en ‘savonds van onze nieuwe ruimte. De muren moeten nog geschilderd worden, er komen nog afgesloten ruimtes in, maar het is qua voelstemperatuur een stuk aangenamer dan boven in het kleine huis. Nu natuurlijk. Als ik nu het lege bovenhuisje inloop, dan is de temperatuur als een stukje aangenamer dan de week ervoor, dus het duurt niet lang meer en het is hier ook weer prettig. 


En ben ik ook online verschillende nieuwe zadensoorten aan het uitzoeken. Ik heb natuurlijk al een hele verzameling van vorig jaar, ook heb ik bij bv. een schoonzus uit haar tuin het een ander interessants meegenomen, maar er ontbreekt altijd wat aan dit soort verzamelingen, dus is het heerlijk om ‘savonds op mijn gemak wat websites door te bladeren en heb ik het een en ander besteld, oa wat zaden voor klimplanten, zoals blauwe regen, onsterfelijkheidskruid, hop.


Toen ik in Nederland was heb ik een bestelling geplaatst bij Berivita, een bedrijf die vele soorten bijzondere olien verkoopt en de komende maanden zal ik in deze nieuwsbrief daar een paar van tonen en meer over vertellen. Eerlijk gezegd was ik dat al veel eerder van plan, maar telkens werden de nieuwsbrieven zo lang, dat ik het tekens heb verschoven. Hoe ik bv. voor mijzelf met verschillende olien een voedende gezichtsolie samenstel, ik beloof het de volgende keer te vertellen en waarom ik al jaren dagelijks een theelepel Nigella olie slik. 


Ook ben ik wel alweer een week of twee naar de yoga geweest, maar deze week kon ik vanwege een positieve test niet gaan. Ook wel even lekker, wat rust en ontspanning en behalve dat ik heel weinig ruik, heb ik bijna nergens last van. 


Wanneer ik de volgende nieuwsbrief ga schrijven, weet ik nog niet. Ik ga proberen 1 x per 2 weken aan te houden en kijken of dat werkt.
Ondertussen wens ik jou ook een mooie nieuwe week toe en tot de volgende keer, 

Lieke

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.